Genieten (2)

Onvoorwaardelijk genieten was het advies van de guru (zie berichtje Genieten). Niet laten weerhouden omdat het te duur is, maar mooie kleding kopen, lekker eten, laten masseren.....

Ik ben de stad in geweest en heb nieuwe jurkjes gekocht, ben vaak uit eten geweest, naar de film gegaan, massage gekregen. Maar het verrassende was dat de momenten waarop ik echt gelukkig was, andere waren.

In alle rust yoga en meditatie in mijn studio, in mijn eentje fietsen door de bossen en weilanden, een mooi gesprek met een vriendin, lachen om mijn zoontje die voor het eerst Andre van Duin ontdekt (en de slappe lach krijgt), de keuken verven met de muziek lekker hard, een zelfgebakken citroentaart, samen met mijn man 's avonds bij het houtvuurtje in de tuin.

Genieten... het hoeft helemaal niet duur te zijn. Wat het kost is moeite. Moeite om je vaste patronen losser te maken en andere dingen te doen dan je normaal doet. Moeite om jezelf te openen. Moeite om ruimte te maken voor het geluk dat zo dichtbij is.

Luisteren

Ik vind mezelf een goed luisteraar. Maar echt goed luisteren is een kunst op zich, ervaarde ik tijdens de mindfulnesstraining. Nadat we een oefening gedaan hadden, maakten we vaak tweetallen. De een mocht dan 5 minuten ononderbroken vertellen over haar ervaring met de oefening. De ander mocht alleen luisteren. Zonder iets te zeggen, maar wel volledig aanwezig zijn.

Hoe lastig dat nog bleek, om zonder uiterlijke reactie te luisteren. Een ander laten uitpraten, zonder in te breken of mijn eigen verhaal te willen vertellen, is voor mij het probleem niet. Maar hoe bewust werd ik mij van de neiging om tussendoor te knikken, "hmm"of "ja" te zeggen om de ander te bevestigen. De ander het gevoel te geven dat je luistert, dat je het ermee eens bent, het herkenbaar vindt of haar wil aanmoedigen.

En hoe prettig bleek het te zijn om te vertellen, zonder dat de ander reageert. Geen idee te hebben of de ander het ermee eens is, of het al dan niet herkenbaar is voor de ander. Dat je juist hierdoor zo dicht bij je eigen ervaring kunt blijven. En zelfs die kleine hummetjes of knikjes sturend blijken te zijn voor de inhoud van je verhaal. En dat die toevoegingen niet nodig zijn om de ander te laten weten dat je haar hoort. Aandacht van de ander voel je. Daar zijn helemaal geen woorden voor nodig.

Kleur

Een tijdje geleden was ik op het hoofdkantoor van Randstad. Wat me verbaasde is dat alle medewerkers dezelfde kleuren droegen: zwart, wit, grijs en donkerblauw. Het zal hen zelf waarschijnlijk niet eens meer opvallen. Dat is hun wereld.

Maar net zoals zij, leef ik natuurlijk ook in mijn eigen wereld. Een wereld die voor mij vanzelfsprekend is geworden. Ik ben iemand die houdt van stilte, van spirituele verdieping, van zorgen voor mijn kinderen. Ik kan me niet voorstellen dat ik gelukkiger kan zijn dan hier in mijn eigen studio.

Nu, terug van een week Bangalore, zie ik dat te lang in je eigen wereld vertoeven, je ook verstart. De wereld blijkt groter dan mijn studio; de kinderen overleven het best als ze een keer per ongeluk een boterham te weinig hebben gekregen in hun broodtrommel en een uurtje minder slaap blijkt voor mij toch niet de ramp die ik dacht.

De armoede die ik in Bangalore gezien, heb, leert me weer te relativeren. De samenleving is daar harder, de armoede schrijnend, maar daardoor wordt ook de kracht van mensen nog duidelijker. De kracht om te overleven. En de kracht van mensen die werkelijk een verschil maken. Ik heb mensen gesproken die met hart en ziel werken om anderen uit de armoede te helpen. Mensen die werkelijk het leven van anderen mooier maken.

Dat is wat me het meest geïnspireerd heeft. Onze samenleving is anders, maar ook wij kunnen hier een verschil maken. Ieder op zijn eigen manier.

Ik ga eens op zoek naar fleurige kleding. Al heb ik iets meer variatie dan zwart, wit, grijs en blauw, in India werd me duidelijk dat ook ik wel wat extra kleur mag toevoegen in mijn garderobe.

vegen

Het sneeuwt in mijn tuin. Roze sneeuw. Alle bloesemblaadjes van de kersenbloesem dansen in de wind. Een feeeriek gezicht.

Terwijl ik het pad aanveeg, denk ik aan de woorden van straatveger mijn favoriete kinderboek: Momo en de tijdspaarders.

"Zie je Momo," zei hij dan bij voorbeeld, "het zit zo. Soms heeft men een vreeslijk lange straat voor zich. Men denkt, die is zo vreeslijk lang- dat krijgt men nooit voor elkaar. Hij kijkt een poosje zwijgend voor zich uit, toen ging hij verder: "En dan begint men zich te haasten. En men haast zich steeds meer. Telkens wanneer men opkijkt, ziet men dat het maar niet opschiet. En men spant zich nog meer in en men krijgt het benauwd en tenslotte is men helemaal buiten adem en kan men niet meer. En de straat ligt nog steeds voor je.

Hij dacht een tijdje na. Toen sprak hij weer verder: "Men moet nooit aan de hele straat tegelijk denken, begrijp je? Men moet alleen aan de volgende stap denken en de volgende ademhaling en de volgende bezemstreek. En steeds weer aan de volgende."
Weer hield hij even op en dacht na voordat hij eraan toevoegde: "Dan heeft men plezier in zijn werk. Dat is belangrijk, dan doet men zijn werk goed. En zo moet het."

En nog eens na een lange onderbreking vervolgde hij: "Opeens merkt men dat men stap voor stap de hele straat heeft gedaan. Men heeft het niet eens gemerkt en men is niet buiten adem. Hij knikte bedachtzaam en eindigde met de woorden: "Dat is belangrijk."

Opruimen

Het is al weer even geleden dat ik een teaching heb bijgewoond van de Tibetaanse leraar Lulku Lobsang. Maar deze week moest ik vaak aan een uitspraak van hem terugdenken.

Mijn aantekeningen erop nageslagen, vond ik dit terug. "Space is the only way to receive energy" Ruimte in je huis en ruimte in je mind.

Wij zijn de keuken aan het verbouwen en alle keukenblokken staan in de kamer. De foto geeft een beeld van hoe onze woonkamer er op dit moment uitziet. Door het breken in de keuken, werd het in huis steeds stoffiger. En naar mate het stof in huis toenam, leek het ook steeds stoffiger te worden in mijn hoofd. Misschien nog geen wetenschappelijke onderbouwing van de relatie tussen deze twee, maar voor mij was het overduidelijk. Ruimte in mijn huis, geeft ruimte in mijn hoofd. Je kunt gaan mediteren om rustig en helder te worden in je hoofd, maar soms kun je beter gaan opruimen.

Hanami

De kersenbloesem in onze tuin staat in volle boei. Een prachtig gezicht. In Japan vieren ze dit als Hanami.  Dagen van te voren is het een vast item op het journaal in welke streken de bloesem al uit is. En als het dan zover is trekt iedereen naar buiten en verzamelt zich onder de bloeiende bomen voor een picknick.

De kersenbloesem bloeit ongeveer 2 weken. Uitbundig en vol overgave. Daarna waait de bloesem weer weg of valt hij uit. Mensen die bij ons de bloeiende kersenbloesem in de tuin zien, merken vaak op hoe mooi die is. Maar vaak wordt er direct aan toegevoegd: jammer, dat het maar zo kort is. Wij houden van bloei, niet van verval.

Voor de Japanners staat de kersenbloesem symbool voor het leven. Hoe hevig en schitterend de bloei ook is, zij is net als het leven van kortstondige duur. Het is belangrijk intens te genieten van de bloei van een leven. Daarna is het de kunst om te accepteren dat de bloei slechts van korte duur is.

Genieten

Met de koeien ga ik niet knuffelen.... (zie eerdere berichtje: Holy Cow), maar de guru in Bangalore had nog meer adviezen.

Ik vroeg me af wat hij me zou aanraden op mijn spirituele pad. Ik had verwacht dat hij me speciale meditaties of ademhalingsoefeningen kon geven om mijn beoefening te verdiepen.
De guru wist mij echter meteen te vertellen dat ik twee kanten heb. Een "saint"-kant en een "pleasure"-kant. De saint-kant had ik volgens hem de afgelopen jaren veel aandacht gegeven. Door yoga, meditatie, maar ook door mijn verantwoordelijkheidsgevoel als moeder. De pleasure-kant daarentegen was ondergesneeuwd geraakt. "Als je werkelijk verder wil komen op je spirituele pad, zul je beide kanten meer in evenwicht moeten brengen." Geen meditatie-advies dus, maar het advies om "unconditional" te genieten. Daarmee bedoelde hij me er niet van laten weerhouden, omdat het te duur zou zijn. Maar mooie kleding kopen, lekker eten, erop uit en me laten masseren. Ik geloof dat ik dit advies wel ter harte ga nemen!