Vertragen

Daar waar de zomer ons oproept vol energie en enthousiasme naar buiten te gaan, vorm te geven en jezelf te laten zien. Zo nodigt de winter ons uit naar binnen te keren, te verstillen en te vertragen.

Tot begin december was ik nog druk. Veel leuke opdrachten vanuit werk die op mijn pad kwamen, studie die ik opgepakt had, Sinterklaasdrukte, allerlei extra activiteiten van de kinderen en een man die veel in het buitenland was. Vertragen was geen optie. Maar nu heb ik sinds een week weer ruimte in mijn agenda. En die grijp ik met beide handen aan om te mogen vertragen. Er is altijd een stem in mij die zegt: "Nu je weer ruimte hebt, kun je mooi even die klusjes doen in huis, dit of dat regelen, administratie bijwerken." Allemaal heel nuttig, maar nu even niet.

Ik neem de tijd voor yoga, voor dat inspirerende boek, om naar de lucht te kijken, te schrijven, soep te maken, kaarsen te branden, mijn huis-altaartje te versieren, te zingen, te wandelen, te lunchen met een vriendin. En het voedt mij tot in mijn diepste vezels. Na een drukke periode ook weer mogen en kunnen vertragen... wat word ik daar gelukkig van.

5 december

Dat Sint van dichten houdt, weten we allemaal. Maar het ene gedicht lijkt hem beter te lukken dan het andere. Elk jaar is hij weer aan het denken, wat hij eenieder zal schenken. Maar soms krijg je opeens een gedicht van de Goedheiligman dat eruit spring. Bij deze.... met ode aan Hans Barth, mijn schoonvader.

dichter... of juist opener?

         Ik zou dichter willen zijn.....

met woorden die rijmen

over daden die kloppen


          Ik zou dichter willen zijn.....

dichter bij mijn ware zelf

en ook dichter bij de ander

         Ik zou dichter willen zijn

maar het lijkt wel dat

hoe meer ik dicht

des te minder het rijmt

          .... als ik nou eens wat opener zou zijn?

         zou dat helpen?

Sinterklaas

"Ik wil niet liegen tegen mijn kinderen, dus ik ben vanaf het begin af aan eerlijk geweest tegen mijn kinderen over Sinterklaas"

Een gesprekje op het schoolplein. Het lijkt zo logisch, maar zo'n uitspraak doet toch pijn van binnen.Ik vind Sinterklaas geweldig. De verhalen, de liedjes, de cadeautjes en vooral de goedheid & gulheid in combinatie met de spanning. Ik zie het ook bij mijn oudste zoontje. Het voedt hem tot in zijn diepste vezels. Voeding voor de kinderziel.

Is eerlijkheid puur en alleen de waarheid vertellen? Eerlijkheid gaat volgens mij vooral om de intentie waarmee je dingen doet of zegt. Liegen betekent de waarheid verdraaien voor eigen gewin. Maar een verrassingsfeestje voor iemand organiseren en die persoon onder andere voorwenselen naar de ontmoetingsplek leiden, is geen liegen. De intentie is om de ander te verrassen en verblijden. Zo ook Sinterklaas.

Mijn oudste zoontje heeft eerlijkheid heel hoog in het vaandel staan. Niet als opgelegde norm, maar als een soort aangeboren waarde. We hebben hem vorig jaar het geheim van Sinterklaas verteld. Dit jaar vertelde hij mij: "Het is leuker als je het niet weet. Eigenlijk zouden we met z'n allen moeten afspreken dat je het pas op de middelbare school zou mogen weten. Tot die tijd moet je er gewoon helemaal van kunnen genieten." Hij zingt uit volle borst de Sinterklaasliedjes mee en volgt vol spanning het Sinterklaasjournaal. We hebben het er niet meer over. Mogen geloven is voor hem het grootste cadeau.

Aandacht

Aandacht is eerbiedig

Ze dringt zich niet op

Ze kan wachten

Ze laat vertrouwen groeien

Aandacht is ontvankelijk

Ze stelt zich open

Ze leeft zich in

Ze kan ontvangen

Aandacht is tijd

Ze neemt de tijd

Ze jaagt niet op

Ze overhaast zich niet

Aandacht is attent

Ze ziet het kleine

Ze vergeet het niet

Ze doet wat ze zegt

Aandacht is trouw

Ze blijft komen

Ze houdt de lange duur vol

Ze komt in moeilijke tijden

Aandacht is aanwezigheid

Ze kent de waarde van "er zijn"

Ze weet stil te zijn

Ze is eenvoudig

Aandacht heelt onze wonden

Aandacht versterkt onze innerlijke kracht
Aandacht schept gemeenschap

Gelukkig de mens die aandacht schenkt

En die aandacht ontvangt.

Marinus van den Berg

Vleugels

Als je de reclames mag geloven, kun je alles blijven doen als je ongesteld bent. Fietsen, rennen, zwemmen, vliegen.... de vleugels krijg je er gratis bij. Nou wil ik helemaal niet rennen en vliegen als ik ongesteld ben, laat staan zwemmen. Ik wil me even terugtrekken uit de hectiek, met een warme kruik en een boekje op de bank. Even een paar dagen in slow motion. Maar het voelt alsof dat eigenlijk niet mag.

Ik kan me nog zo herinneren dat we een aantal jaar terug in het Afrika museum waren. Er waren daar allemaal Afrikaanse hutjes nagemaakt. 1 hut stond afgezonderd van het dorp. Dit was de hut waar de vrouwen naar toe gingen als ze menstrueerden. Als opschrift stond erbij dat dit moest omdat ze dan als onrein beschouwd werden.

Ik moest zo lachen toen ik dit las. Ik weet zeker dat deze tekst door mannen verzonnen is. En dat de vrouwen hen maar al te graag in deze waan lieten. Vrouwen die samenleven in 1 gemeenschap menstrueren over het algemeen tegelijkertijd. Ik zag ze dus al lopen met z'n allen (grote kar met maandverband mee...). Beetje beschaamd uit het dorp wegtrekken, want ze waren immer weer onrein. Maar eenmaal uit het zicht van de mannen, vol lol en vreugde. Verplicht zich moeten terugtrekken en omringd zijn door vrouwen die allemaal hetzelfde hebben. Even een paar dagen met z'n allen in de slow motion. Lijkt me bepaald geen straf.

Maar we hoeven toch niet eerst als onrein bestempeld te worden, om het even iets rustiger aan te mogen doen? Ik blijf deze periode graag aan de grond en doe het gewoon een paar dagen zonder vleugels.

The road less travelled

Ik ben een prachtig boek aan het lezen: The road less travelled (M. Scott Peck). Niet makkelijk. Verre van. Maar heel inspirerend.

"The road" staat voor het pad dat je bewandelt in je leven. "The road less travelled", is de weg van discipline, liefde en spirituele groei.

Liefde, is een begrip dat je eigenlijk niet kunt definieren, geeft de schrijver aan. Maar zijn poging om het toch te doen, vind ik erg geslaagd. Zijn definitie van liefde luidt: "the will to extend one's self for the purpose of nurturing one's own or another's spiritual growth". Dus jezelf overstijgen met het doel je eigen spirituele groei of die van een ander, te voeden.

Dit is zo'n definitie waar je eerst goed op moet kauwen, voordat je hem kunt verteren en eigen kunt maken.

Mijn kinderen willen beschermen..... voed ik hun spirituele groei daarmee? Soms wel, maar soms ook zeker niet. Mij ergeren aan mijn vriendin, maar dit haar niet laten merken, omdat ik haar niet wil kwetsen? Helpt niet echt mee aan haar en mijn groei. Zo zijn er tal van voorbeelden te bedenken.

De schrijver nodigt uit om onafhankelijk te durven zijn, te durven confronteren en vol aandacht en betrokkenheid te zijn bij jezelf en de ander. Want dat is liefde.

Ik begrijp wel waarom dit "the road less travelled" is. Net als het boek, is ook de weg niet makkelijk. Verre van. Maar wel heel inspirerend.

nutteloos

 "Ruim eens tijd in voor nutteloze dingen" was het advies van lama Tulku Lobsang (Tibetaanse monnik) vorige week. "Jullie hier in het westen willen je tijd altijd zo zinvol besteden."

Verwarring alom in de zaal, of in ieder geval in mijn hoofd. Kom je voor een onderricht in spirituele ontwikkeling om je leven zinvolle invulling te geven en dan krijg je zo'n advies.
Nu bleek de definitie van "useless" voor hem wel wat breder. Meditatie is eigenlijk niks doen, gaf hij aan. Absolutly useless. De hele dag naar hem komen luisteren? Net zo goed useless. Een uurtje niets doen thuis: heel erg useless.

Ik geloof dat het kwartje langzaam begint te vallen. Blog schrijven is natuurlijk ook heel nutteloos. Zingen is nutteloos. Met de kinderen door het bos rennen ook. Wat meer van die nutteloze activiteiten in mijn leven, zouden mijn leven lichter, speelser en daarmee gelukkiger maken.

 

"Ga vandaag als je thuiskomt eens een uurtje niets doen" raadde Tulku-la ons aan. "Grote kans dat er een blij kind in je tevoorschijn komt."