Inmiddels is er een flink aantal jongeren dat door de begeleiding van Makkala Jagriti hun leven een andere wending heeft kunnen geven. Jongeren die ondanks alle tegenslagen hun school afgemaakt hebben, zijn gaan studeren en een baan gevonden hebben. Deze succesvolle jong volwassenen zijn een enorme stimulans voor de huidige jongeren in de wijk. Door wat ze doen en wie ze zijn laten ze zien dat het mogelijk is om een betere toekomst te creëren. "Als ik het kan, kun jij het ook", stralen ze uit.
Eén van hen is Prabhu. Een jongen met een prettige uitstraling. Bescheiden, introvert en zorgzaam en tegelijkertijd creatief, initiatiefrijk en een scherpe observator. Iemand die rekening houdt met de mensen om zich heen en tegelijkertijd zijn eigen koers vaart.
Prabhu komt zelf uit een arme wijk. Toen hij jong was woonde hij met zijn hele familie in een oud huisje dat op een gegeven moment ingestort is. Even later overleed zijn vader ook nog eens. Als ik me probeer voor te stellen hoe het leven in India eruit ziet zonder geld, zonder huis en zonder vader, dan lijkt me het woord 'hopeloos' niet overdreven. Prabhu zocht steun bij zijn vrienden door samen met hen op straat rond te hangen. Vrienden van wie velen aangesloten waren bij plaatselijke gangs en betrokken waren bij verschillende vormen van misbruik.
Het was voor de hand liggend als hij dezelfde weg als zijn vrienden was gegaan, maar hij koos uiteindelijk voor de kans die Makkala Jagriti hem bood. Hij volgde een opleiding tot jongerenbegeleider en ging bij Makkala Jagriti als begeleider aan de slag. Zo werd hij een voorbeeld voor velen. Hij weet wel dat hij een rolmodel is voor de jongeren in de wijk en hij zal ook wel beseffen dat hij zijn collega's inspireert. Maar wat hij waarschijnlijk niet weet, is dat hij ook een inspiratiebron voor mij is.
Als je in je leven met zoveel tegenslag te maken krijgt, gebeurt het bijna automatisch dat je jezelf afsluit en verhardt. Dat gebeurt niet alleen als je in een sloppenwijk woont, maar net zo goed in jouw leven en in het mijne. Het is een manier om te overleven en de pijn of teleurstelling te kunnen dragen.
Prabhu laat echter zien dat er een andere weg is. Dat je, hoe heftig de omstandigheden ook voor je zijn, kunt herrijzen. Kunt herrijzen als mens. Dat je niet hoeft te blijven vechten, maar dat je ook weer zacht kunt worden. Dat je je kunt openen voor anderen en altijd weer ruimte kunt maken voor liefde. En hoe verrijkend en ver reikend de weg van liefde is.
Zonder woorden en zonder enige pretentie, straalt hij uit: "als ik het kan, kun jij het ook."
---------------
Ik wens je een liefdevolle kerst! warme groet van Karin
www.studio-inbalans.nl
www.steunkleinehelden.nl
