Aandacht

Aandacht is eerbiedig

Ze dringt zich niet op

Ze kan wachten

Ze laat vertrouwen groeien

Aandacht is ontvankelijk

Ze stelt zich open

Ze leeft zich in

Ze kan ontvangen

Aandacht is tijd

Ze neemt de tijd

Ze jaagt niet op

Ze overhaast zich niet

Aandacht is attent

Ze ziet het kleine

Ze vergeet het niet

Ze doet wat ze zegt

Aandacht is trouw

Ze blijft komen

Ze houdt de lange duur vol

Ze komt in moeilijke tijden

Aandacht is aanwezigheid

Ze kent de waarde van "er zijn"

Ze weet stil te zijn

Ze is eenvoudig

Aandacht heelt onze wonden

Aandacht versterkt onze innerlijke kracht
Aandacht schept gemeenschap

Gelukkig de mens die aandacht schenkt

En die aandacht ontvangt.

Marinus van den Berg

Vleugels

Als je de reclames mag geloven, kun je alles blijven doen als je ongesteld bent. Fietsen, rennen, zwemmen, vliegen.... de vleugels krijg je er gratis bij. Nou wil ik helemaal niet rennen en vliegen als ik ongesteld ben, laat staan zwemmen. Ik wil me even terugtrekken uit de hectiek, met een warme kruik en een boekje op de bank. Even een paar dagen in slow motion. Maar het voelt alsof dat eigenlijk niet mag.

Ik kan me nog zo herinneren dat we een aantal jaar terug in het Afrika museum waren. Er waren daar allemaal Afrikaanse hutjes nagemaakt. 1 hut stond afgezonderd van het dorp. Dit was de hut waar de vrouwen naar toe gingen als ze menstrueerden. Als opschrift stond erbij dat dit moest omdat ze dan als onrein beschouwd werden.

Ik moest zo lachen toen ik dit las. Ik weet zeker dat deze tekst door mannen verzonnen is. En dat de vrouwen hen maar al te graag in deze waan lieten. Vrouwen die samenleven in 1 gemeenschap menstrueren over het algemeen tegelijkertijd. Ik zag ze dus al lopen met z'n allen (grote kar met maandverband mee...). Beetje beschaamd uit het dorp wegtrekken, want ze waren immer weer onrein. Maar eenmaal uit het zicht van de mannen, vol lol en vreugde. Verplicht zich moeten terugtrekken en omringd zijn door vrouwen die allemaal hetzelfde hebben. Even een paar dagen met z'n allen in de slow motion. Lijkt me bepaald geen straf.

Maar we hoeven toch niet eerst als onrein bestempeld te worden, om het even iets rustiger aan te mogen doen? Ik blijf deze periode graag aan de grond en doe het gewoon een paar dagen zonder vleugels.

The road less travelled

Ik ben een prachtig boek aan het lezen: The road less travelled (M. Scott Peck). Niet makkelijk. Verre van. Maar heel inspirerend.

"The road" staat voor het pad dat je bewandelt in je leven. "The road less travelled", is de weg van discipline, liefde en spirituele groei.

Liefde, is een begrip dat je eigenlijk niet kunt definieren, geeft de schrijver aan. Maar zijn poging om het toch te doen, vind ik erg geslaagd. Zijn definitie van liefde luidt: "the will to extend one's self for the purpose of nurturing one's own or another's spiritual growth". Dus jezelf overstijgen met het doel je eigen spirituele groei of die van een ander, te voeden.

Dit is zo'n definitie waar je eerst goed op moet kauwen, voordat je hem kunt verteren en eigen kunt maken.

Mijn kinderen willen beschermen..... voed ik hun spirituele groei daarmee? Soms wel, maar soms ook zeker niet. Mij ergeren aan mijn vriendin, maar dit haar niet laten merken, omdat ik haar niet wil kwetsen? Helpt niet echt mee aan haar en mijn groei. Zo zijn er tal van voorbeelden te bedenken.

De schrijver nodigt uit om onafhankelijk te durven zijn, te durven confronteren en vol aandacht en betrokkenheid te zijn bij jezelf en de ander. Want dat is liefde.

Ik begrijp wel waarom dit "the road less travelled" is. Net als het boek, is ook de weg niet makkelijk. Verre van. Maar wel heel inspirerend.

nutteloos

 "Ruim eens tijd in voor nutteloze dingen" was het advies van lama Tulku Lobsang (Tibetaanse monnik) vorige week. "Jullie hier in het westen willen je tijd altijd zo zinvol besteden."

Verwarring alom in de zaal, of in ieder geval in mijn hoofd. Kom je voor een onderricht in spirituele ontwikkeling om je leven zinvolle invulling te geven en dan krijg je zo'n advies.
Nu bleek de definitie van "useless" voor hem wel wat breder. Meditatie is eigenlijk niks doen, gaf hij aan. Absolutly useless. De hele dag naar hem komen luisteren? Net zo goed useless. Een uurtje niets doen thuis: heel erg useless.

Ik geloof dat het kwartje langzaam begint te vallen. Blog schrijven is natuurlijk ook heel nutteloos. Zingen is nutteloos. Met de kinderen door het bos rennen ook. Wat meer van die nutteloze activiteiten in mijn leven, zouden mijn leven lichter, speelser en daarmee gelukkiger maken.

 

"Ga vandaag als je thuiskomt eens een uurtje niets doen" raadde Tulku-la ons aan. "Grote kans dat er een blij kind in je tevoorschijn komt."

oordelen

Terwijl ik naar mijn yogastudio achter in de tuin liep, hoorde ik het lawaai van een elektrische zaag. De yogales ging bijna beginnen en ik voelde de irritatie in mij opwellen. "weer die buren!..... asociaal, wat een lawaai... kunnen ze geen rekening houden met mij?.... zo kan ik geen les geven!"

Vrijwel direct besefte ik me dat het zagen van de andere buren kwam. En met dit besef, voelde ik de boosheid wegvloeien. "ik heb nooit last van hen.... iedereen heeft het recht om te klussen.... zo erg is het geluid niet.... het zal heus niet de hele tijd duren...." Terwijl ik die gedachten had, voelde ik mijn lichaam weer ontspannen. Het geluid hield nog een tijdje aan tijdens de les, maar ik had er geen last van.

Het geluid op zich was dus blijkbaar niet de directe oorzaak van mijn stress. Het waren mijn eigen oordelen die hiervoor zorgen. Het geluid was precies hetzelfde gebleven, maar mijn interpretaties en oordelen, maakten voor mijzelf een wereld van verschil

Opvoeden

Veel ouders kampen met tijdgebrek, schuldgevoel en onzekerheid, las ik net in Happikidz (een speciale editie van Happinez). Voed je kinderen op vanuit liefde en intuitie, is hun boodschap en dan doe je het goed.

Een boodschap die mij op het lijf geschreven is. Ik kan over veel dingen onzeker zijn, maar nou nooit over het moederschap. Niet dat ik alles goed doe als moeder. Bij lange na niet. Ik wil ze te veel beschermen, ben niet streng genoeg met eten, pak ze te snel iets uit handen. Maar wat ik als moeder in overvloed heb voor mijn kinderen, is liefde. En wat is er belangrijker dan dat?

Een vroegere collega van me was verrast toen ik haar vertelde dat ik heel tevreden was over mijzelf als moeder. Zij twijfelde vaak en was benieuwd naar mijn tips. Maar tips heb ik helemaal niet. Of misschien is het juist wel, niet te luisteren naar alle tips. Gooi alle opvoedboeken weg en probeer vooral niet op te voeden zoals het hoort of zou moeten. Put uit je bron van liefde die je voelt voor je kind. Als je kunt opvoeden vanuit je hart en de dingen kunt doen (of juist niet doen) met de intentie om je kind werkelijk in zijn of haar kracht te brengen en te laten groeien, dan ben je volgens mij een perfecte ouder. Het zal misschien niet altijd uitpakken zoals je zou willen, maar als je intentie liefdevol is, is dat het beste wat je kunt bieden. En misschien blijkt iets wat nu niet goed lijkt, later wel een zegen.

Zou je jezelf als ouder willen hebben? Ik teken ervoor.

werken

Als mijn man weg is, vinden mijn kinderen het niet leuk als ik 's avonds moet werken. Zo ook vorige week.

"Waarom moet je dan yogales geven, mama?"

Ik antwoordde dat dat mijn werk is en dat ik het heel leuk vind  om te doen.

Mijn zoontje van 10 bleef even stil en toen begonnen zijn ogen te glinsteren. "Jij werkt en daarmee verdien je geld. Je vindt het werk heel leuk om te doen en je maakt er andere mensen blij mee. Wauw! Wat doe jij het goed!" Vol trots een blijdschap danste hij door de kamer.

Werk is voor mij inderdaad onlosmakelijk verbonden met deze 3 aspecten: passie, inkomsten en zinvolle bijdrage. Dat hij op zo'n jonge leeftijd werk al ziet en vooral ook dat hij dat weet te waarderen en er blij van wordt. Zoon trots op zijn moeder, maar moeder waarschijnlijk nog net iets trotser op haar zoon.